ႏွစ္ဘဝစာ အလြမ္း

A condom delivery service in Mexico

ႏွစ္ဘဝစာ အလြမ္း

မင္းယဥ္ပါးေနတဲ႔
ၿခံခုန္တမ္းကစားနည္းမွာ
စည္းရုိးတခုငါ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔။

တၿခံဳကြယ္ တမယ္ေမ႔ရေအာင္
ေန႔တြက္မစီသေရြ႕
ရမၼက္သက္သက္နဲ႔ ထပ္တိုး
မင္းကိုငါျမတ္ႏိုး...
တန္ဘိုးျဖတ္ခဲ႔တာ မဟုတ္ဘူး။

အသြားအျပန္မရွိတဲ႔ ေမတၱာမွာ
မျမင္သာတဲ႔ သံေယာဇဥ္ေတြက
လူတကာနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေကာင္းတဲ႔
ကုတင္အေဟာင္းတလံုးလဲ မဟုတ္ခဲ႔ဘူး။

ေကာက္ရိုးတမွ်င္ထက္ကို
ပိုလို႔ အၾကင္နာႀကီးရတဲ႔ ငါက
မင္းေမႊးသြားတဲ႔ မီးတၿမဳိက္မွာတင္
အႀကိမ္ႀကိမ္ ေသပြဲဝင္ခဲ႔ရၿပီးပါၿပီ။

ရွိလက္စသစၥာေတြကပဲ
ေနာက္ထပ္ႏွစ္ဘဝစာ...
ငါ႔မွာဘာက်န္ေသးေတာ႔လို႔လဲ။

ဒါေတာ့မလုပ္ပါနဲ႔ကြာ...
လူႀကီးပီပီသသ ေနေနရတာကိုက
ပင္ပမ္းလြန္းလွပါၿပီ။

သတိထားပါ
မနက္ျဖန္ေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔
ႀကီးျပင္းလာမယ္႔ အနာဂတ္မွာ
အခမဲ႔ ခံစားရသမွ်က
ဘာမွ အရာထင္က်န္ခဲ႔တာ မဟုတ္ဘူးလို႔
မင္းမထင္နဲ႔။

အေပၚယံ အေရပါးေနတဲ႔
ခပ္ထူထူ လူေကာင္ေတြရဲ႕
ျမဴဆြယ္ဘာသာစကားေတြၾကားမွာ
ရာဘာသားေတြ ေပါလြန္းတယ္။

ေဇာ္မ်ဳိးလြင္
http://shwepoem.blogspot.com

၂၀၁၀ ျမန္မာ႔ဖလား

၂၀၁၀ ျမန္မာ႔ဖလား

ေမွာင္ႀကီးမည္းထဲမွာ
ေရာင္ေတာ္ျပန္နဲ႔ ေရာလႊတ္ရင္း
လြတ္ကၽြတ္ထြက္လာတဲ႔ အခြင့္အေရးကို
လူကၽြံေဘာဖမ္းသတဲ႔။

ၿပီးေတာ႔ ပယ္နယ္တီ
လူေတြ ရယ္လိုက္ၾကတာ
ေသာက္ေသာက္လဲ။

ၿခံဝင္းတံခါး
အလံုပိတ္ခံထားရတဲ႔
တိုက္စစ္မႉးခမ်ာ
တသင္းလံုး အနီကတ္ျပ
ဂိုးသမားမက်န္
အထုတ္ခံရသလို။

ငိုစားရယ္စား
ကြင္းလယ္ထဲကဒိုင္
လက္ထဲကိုင္ထားတဲ႔
ဝီစီတဖက္ ေဘာလံုးတဖက္နဲ႔
ဖမ္းသူမဲ႔ ဂိုးေပါက္ထဲ
သူကိုယ္တိုင္ အလြတ္တည္ကန္။

တကြင္းလံုးတိတ္ဆိတ္
ျမတ္မရိတ္ထားတဲ႔
ေအာင္ဆန္းဂေရာင္းမွာ
ေရဒီယိုက ေဝဖန္သံေတြ
မၾကားတခ်က္ ၾကားတခ်က္။

ရင္ကိုလာမွန္တဲ႔
ပရိသတ္ရဲ႕ ေၾကေၾကကြဲကြဲ
လက္ခုတ္သံေတြနဲ႔။

ဆြမ္းခံၾကြမရတဲ႔
ေတာရကိုယ္ေတာ္ေတြ
သက္ျပင္းခ်သံ။

တိုက္႐ိုက္လႊင့္ၿပီဆိုမွ
အေဝးကလွမ္းေလာင္းေနၾကတဲ႔
လူအ,ေတြ တခ်ဳိ႕
အိပ္မက္ဆိုးမက္ေနဆဲ။

မိုးလဲလင္းလုၿပီ။

အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ေဇာ္မ်ဳိးလြင္
http://shwepoem.blogspot.com/

ေရႊကဗ်ာ

ေရႊကဗ်ာ

စိတ္ရဲ႕ေစရာကို
ခစားေနရတဲ့လူသားေတြ။

မက္ေမာတြယ္တာမႈနဲ႔
ရယူပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ေတြကတဖြားဖြား
ဒီၾကားထဲ ပြားသြားတဲ့
ေနရင္းထိုင္ရင္း စကားလံုးမ်ားက
ေသာက္မကုန္ ၿမဳိမခမ္း။

အဘက္ဘက္က
အသြားျမျမခၽြန္တဲ့ နံမည္ေတြနဲ႔
ေသတာထက္ဆိုးမယ့္ ဒဏ္ရာေတြ
ေျခမနဲ႔ေတာ့ ေကာ္မထုတ္လိုက္ပါနဲ႔
တေန႔ေသရမွာကို လူတိုင္းသိသလို
မင္းခ်စ္တာကိုလဲ ငါသိတယ္။

ေရႊရယ္ ေငြရယ္ ကေလးရယ္နဲ႔
ပတ္လည္ဝိုင္းေနတဲ့ အစိမ္းသရဲေတြၾကား
႐ႈပ္ပြေပေရေနတဲ့ ေလာကေသးေသးေလးထဲမွာ
ကိုယ္ဟာ ဘာေကာင္မွ မဟုတ္သလို
အလိုတူေအာင္လဲ အားမထုတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။

အဲဒါ...
ဘုရားစူး ခ်စ္ၾကတာတဲ့ေလ
တန္ဘိုးထပ္ခဲ့တာေတြ ေျမမက်ေစနဲ႔
ေဝလို႔ရသမွ် တေယာက္တဝက္က
ဘယ္ေလာက္ထိ ေရစိမ္ခံမတဲ့လဲ။

ေဝးသြားမွ
က်န္ရစ္ရမယ့္ ေစတနာေတြနဲ႔
ပါး႐ိုက္ခံလိုက္ရတဲ့ သစၥာေတြအတြက္
လူေရွ႕မွာ ကေလးႏို႔လွန္တိုက္သလို
နားကိုက္လိုက္ၾကပါ။

ဘယ္တေယာက္ ညာတေယာက္နဲ႔
မ႑ပ္ႀကီးလဲ ဝက္ဝက္ကြဲ
ၿပဲရာခ်ဳပ္ရာေတြ ဗရပြ
ဂီလာနဘာဝနာ ဆိုတာက
မ်က္မျမင္ ခၽြင္ခၽြင္ျမည္တိုင္း
ေရႊထင္တဲ့အမ်ဳိး။

အစစ္ေတြ ေရနစ္ေနခ်ိန္မွာ
မယူလို႔ မရေကာင္းတဲ့ သီလေတြနဲ႔
ဆန္ေပးမွ ေဆးရမယ့္ဝါဒက
အရင္တေယာက္တုန္းကလို
ေရေျမတဆံုး ကမၻာသံုးျဖစ္ခဲ့ၿပီ။

ေဇာ္မ်ဳိးလြင္
http://shwepoem.blogspot.com/

“ယံုၾကည္ရာရင္ခြင္မဲ့ေသာငါ”

“ယံုၾကည္ရာရင္ခြင္မဲ့ေသာငါ”

ေျပာမွသိ
ထိမွနာ
သာမွေန
ေသမွခင္
အဆင္ျခင္မဲ႔ေသာငါ...
မျဖစ္လိုပါ။

သို႔ေသာ္...
ေျပာလည္းမသိ
ထိလည္းမနာ
သာလည္းမေန
ေသလည္းမခင္
ယံုၾကည္ရာ ရင္ခြင္မဲ႔ေသာငါ...
ျဖစ္လာပါ၏။

ေဇာ္မ်ဳိးလြင္