Wednesday, May 26, 2010

လူႀကီး/လူေကာင္း

လူႀကီး/လူေကာင္း
ေမာင္ယုပိုင္

ခုကေနစ အရန္မီးသတ္တပ္ဖြဲ႕ထဲ ဝင္လိုက္တယ္။ ေနာက္မက်ေသးပါဘူး။
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္၊ ၾကင္နာသူတစ္ေယာက္၊ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္
ေပါင္းသံုးေယာက္ ‘အေဖာ္’ ရွာထားတယ္။

အခုမွ စမယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဘာသင္တန္းမွ မတက္ေတာ့ဘူး။
ဘာအနာဂတ္စီမံကိန္းမွ မဆြဲေတာ့ဘူး။ အေျခအေနအရ အေျပာင္းအလဲရွိႏိုင္တယ္။

သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ကပ္၊ စီးပြားေရးကပ္၊ အခု ကပ္ေရာဂါ၊
ကမၻာနဲ႔ခ်ီ ျဖစ္လာမွေတာ့လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး။
ကိုယ့္ဖက္က ခုခံအားက်ဆင္းမသြားဖို႔ပဲ။

အသြားအလာပ်က္စရာ မရွိပါဘူး။
‘စာ’ ပိုဖတ္လာတယ္။ စြဲလည္းစြဲလန္းၿပီး တတ္လည္းတတ္ႏိုင္တာ
ရုပ္ရွင္/ေတး/ကဗ်ာပဲ က်န္ေတာ့တယ္လို႔ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ ရွင္းလာတယ္။

အႀကိမ္ရာေထာင္ အမွားထဲက သင္ခန္းစာယူရင္း ကဗ်ာအက္ဒီဆင္ မီးသီးလင္းလာတယ္။
ရွာေဖြရင္ ရွာေဖြတဲ့ အလုပ္တစ္ခု တိုးရံုပဲရွိမယ္ဆိုတဲ့ ‘ဇင္’ သေဘာနဲ႔ေျပာရရင္
ကဗ်ာဟာ ငါ့ခႏၶာမွာ ရွိၿပီးသား။ ငါ ဥာဏ္ေရာက္သေလာက္ ေျပာသြားမယ္။

ငရဲနဲ႔ ေကာင္းကင္ဘံုဟာ ငါ့အထဲမွာ။ အိန္ဂ်ယ္ေရာ ဒီမြန္ပါ ငါ့အထဲမွာ။
ဆိုေတာ့ ေလေတြနည္းနည္း ေလ်ာ့လာတယ္။

ဘယ္သူေတြ တရားပ်က္ပ်က္ေပါ့၊ ရန္သူ မရွိဘူး၊
ဒါေပမယ့္ မိတ္ေဆြလည္း လက္ခ်ိဳးေရလို႔ ရလာတယ္။
ပစၥဳပၸာန္နဲ႔တည့္တည့္ က်လာတယ္။ စိတ္ကိုတစ္နည္းနည္းနဲ႔
ေျပာင္းလဲေစတာ ႀကိဳက္လာတယ္။ ငါ့ဘို႔နဲ႔ သူမဘို႔ပဲ စဥ္းစားေတာ့တယ္။

ဘဏ္ဓါးျမရုပ္ရွင္ေတြ ႀကိဳက္လာတယ္။
ဘာျဖစ္လဲ၊ မသိရင္ မသိဘူးေပါ့၊ မရွိရင္ မရွိဘူးေပါ့။ ကားခ်ပ္တြဲေတြ
ႀကိဳက္ရင္ႀကိဳက္တယ္ေပါ့၊ ေသာက္လံုးစားလံုး ႀကီးရင္ ႀကီးတယ္ေပါ့။

ဒါေပမယ့္ေပါ့၊ ငေတမာရင္ ၿပီးေရာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
ယေန႔ႏိုင္ငံတကာကို မသိလို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
ေဝါ့ဒစၥေနရဲ႕အဆံုးအမေတြ ေမ့သြားလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒိထက္ရွင္းတာေတာင္ ဒီေလာက္မရွင္းဘူး။
တစ္ ဒီအရပ္ ဒီဇာတ္မွာ
ႏွစ္ အသက္ကေလးက နည္းနည္းရလာတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။ ။

ေမာင္ယုပိုင္
(၂၀ဝ၉ ဇူလိုင္)
© http://www.mgyupie.co.cc/

A

B

C

The Kitchen မီးဖိုေခ်ာင္